กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หนูเข้าใจแล้ว! ต้องกล้าสู้กล้าลุย! จะถูกความยากลำบากอะไรก็ตามล้มลงจนหยุดนิ่งไม่ก้าวหน้าไม่ได้!”
ชิวชิวกระพริบตากลมโต พูดสิ่งที่ตัวเองเข้าใจออกมา
ต่งเฉินพยักหน้า แล้วจึงอุ้มชิวชิวค่อย ๆ เดินลงจากแท่นสูง
“อ้อ ไม่ว่าตอนไหนก็ตาม อย่าให้ความยากลำบากมาทำให้ลูกกลัว”
“ไปกันเถอะ เราลงไปข้างล่างกัน พ่อจะบุกเข้าใส่ความยากลำบากแล้ว ลูกจูบพ่อทีสิ อวยพรให้พ่อกลับมาอย่างมีชัยหน่อยได้ไหม?”
ขณะเดินลงไป ต่งเฉินก็สังเกตทางลาดเร่งความเร็วอย่างละเอียด
ความยาว ความลาดชัน ความสูง ฯลฯ
ชิวชิวให้ความร่วมมือดีมาก โน้มตัวไปจูบแก้มซ้ายของต่งเฉินหนึ่งที
“ขอให้พ่อบุกไปได้อย่างราบรื่น กลับมาอย่างมีชัย”