กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นั่นมัน...คนจากสถาบันรับรองสถิติโลกกินเนสส์ไม่ใช่เหรอ?”
เฉินเฟิงในฝูงชนตาหวานไว แม้จะอยู่ห่างกันมาก แต่เขาก็ยังจำได้ว่าชุดเครื่องแบบของคนพวกนั้นมาจากไหน
“ใช่แล้ว ชุดนั้นผมจำได้ ครั้งก่อนผมเล่นกระโดดร่มแบบไม่เอาร่ม ยังเชิญพวกเขามาทำสถิติให้ผมเลยนะ”
พอเมิ่งฝานเจี๋ยเห็นคนพวกนั้น ความเจ็บที่นิ้วเท้าก็ลดลงไปหลายส่วน
“ต่งเฉินคนนี้จะทำอะไรกันแน่? จะสร้างสถิติโลกใหม่ที่นี่เหรอ?”
เมิ่งฝานอิงขมวดคิ้ว สายตามองลึกไปยังต่งเฉินที่สวมอุปกรณ์ป้องกันและคร่อมมอเตอร์ไซค์อยู่ในลานแสดง
ถึงแม้ในมือเขาจะดูแลทรัพย์สินของตระกูลเมิ่งถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ และธุรกิจต่างๆ ก็ครอบคลุมไปทั่วโลก