กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฮ่าๆๆ! ผมนึกว่าที่ตัวเองดันไว้คือถังออกซิเจนที่คนข้างหน้าสะพายอยู่ ที่แท้ก็เสาเหล็กนี่เอง”
หลังทำภารกิจอพยพเสร็จและถอดผ้าปิดตาออกแล้ว
ต่งเฉินมองเสาต้นที่ตัวเองเพิ่งดันไว้เมื่อครู่แล้วหัวเราะลั่น
แล้วหันไปมองอวี๋ถ่า ต่งเฉินก็พูดเล่นว่า
“ขอบคุณที่ยื่นมือมาช่วยนะ ไม่อย่างนั้นผมคงฝืนเสาเหล็กต้นนี้ไม่ไหวแน่”
แค่ประโยคเดียวก็ทำให้ทุกคนหัวเราะกันอย่างมีความสุขอีกครั้ง ต่งเฉินปรับบรรยากาศทั้งในห้องไลฟ์ของตัวเองและห้องไลฟ์ของหน่วยดับไฟป่าเมืองผู่ซื่อได้ดีมาก
หลังจากนั้นไม่นานก็ถึงเวลาอาหารกลางวันของหน่วยดับเพลิง
การไลฟ์สดเปิดค้างไว้ตลอด
ทำให้ผู้คนได้ก้าวลึกเข้าไปในชีวิตของนักดับเพลิงมากขึ้น