กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เฮ้! ผมยังไม่ได้ขึ้นรถเลยนะ!”
ฝั่งต่งเฉินเพิ่งจะแอบ ๆ ขึ้นรถ
ก็มีเงาคนแบกกล้องวิ่งมาอย่างรีบร้อนจากไม่ไกล
ร่างนั้นสูงใหญ่กำยำมาก
เสียงที่เปล่งออกมาดังมาก ราวกับกลัวว่าต่งเฉินจะไม่ได้ยิน
แต่เสียงก็เบาเสียเหลือเกิน ราวกับกลัวว่าจะรบกวนความฝันของก้อนเล็ก ๆ ในอ้อมแขนต่งเฉิน
สรุป
ก็คือชายฉกรรจ์คนหนึ่งที่ตะโกนสุดเสียงอย่างคลุ้มคลั่งแต่พยายามกดเสียงให้ต่ำ
“หืม?”
ต่งเฉินหันกลับไป