กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขามองบุตร
ผู้ดูแลสุสานยืนอยู่หน้าป้ายหลุมศพป้ายหนึ่ง เอามือถือใส่กระเป๋าเสื้อ
เขาน้ำตาคลอเดินเข้าไปใกล้ป้ายหลุมศพนั้น เอาหน้าของตัวเองแนบกับรูปเด็กหญิงที่ยิ้มอยู่ในป้ายหลุมศพ
"ลูกเอ๋ย หนูจากพ่อไปห้าปีแล้วนะ พ่อคิดถึงหนูจริงๆ"
"แต่หนูไม่ต้องกลัวนะ พ่อจะอยู่เฝ้าหนูตลอดไป"
"ตอนนี้มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อายุไล่เลี่ยกับหนูมาหาพ่อกับแม่ของเธอ เธอยังไม่รู้ว่าพ่อกับแม่ของเธอตายไปแล้ว"
"ถ้าทำได้ ลูกไปช่วยเธอตามหาหน่อยนะ ให้พ่อกับแม่ของเธอกลับมาดูเธอสักหน่อย"
"แล้วลูกก็กลับมาดูพ่อสักหน่อยนะ ได้ไหม"
พูดจบ ผู้ดูแลสุสานก็ลุกขึ้น แล้วลูบรูปบนป้ายหลุมศพเบาๆ อีกครั้ง
เขาหันหลังเดินจากไป เพราะถ้าไม่ผิดคาด อีกสักครู่เขามองบุตรจะคึกคักมาก