กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ต่งเฉินกับพวกตามเกาเฉิงเฟิ่งไปถึงวิลล่าของเธอ
คุณพ่อรุ่นเกิดยุคเก้าศูนย์เฉินเฟิงก็พาเฉินจื่อหานออกตามหาเป้าหมายไปกินข้าวฟรีตามถนนใหญ่
“หานหาน หนูว่าลุงคนนั้นเป็นไง? เมื่อกี้เขายังเอาแฮมให้แมวเร่ร่อนกินอยู่เลย ต้องเป็นคนใจอ่อนแน่ ๆ เราเดินไปลองดูไหม?”
เฉินเฟิงชี้ไปที่ชายวัยกลางคนที่แต่งตัวสะอาดเรียบร้อยคนหนึ่งไม่ไกลนักแล้วพูด
เฉินจื่อหานมองตามทิศที่เฉินเฟิงชี้ แล้วส่ายหน้าเบา ๆ
“ยังมีเวลาเหลือเยอะ หนูจะรีบร้อนอะไร ตามผมมา ผมไม่ปล่อยให้หนูหิวแน่นอน”
ปฏิเสธข้อเสนอของเฉินเฟิง
ยัยหนูยังบ่นพึมพำอย่างรังเกียจอีกประโยคหนึ่ง
แต่เห็นได้ชัดว่าเฉินเฟิงไม่มีความคิดจะหุบปาก