กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เกาเฉิงหลงวิ่งอย่างสุดกำลัง
แต่ร่างกายของเขาเหมือนจะไม่ค่อยประสานกันนัก วิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ถูกผู้หญิงคนนั้นคว้าคอไว้ทันที
“วิ่ง! วิ่งอีกสิ! ไป! กลับบ้านกับฉัน!”
ผู้หญิงคนนั้นตะโกน พร้อมยื่นเท้าถีบก้นเกาเฉิงหลงหนึ่งที
“โอ๊ย~”
เกาเฉิงหลงร้องโอดโอยด้วยเสียงทึ่มๆ แล้วก็เลิกวิ่งไปเลย
เขาถูกผู้หญิงคนนั้นคว้าคอ ตัวงอๆ ถูกหิ้วพาไปอย่างนั้น
ครั้งนี้ ชิวชิวไม่ได้รีบออกไปช่วยเหลือผู้ตกอยู่ในอันตราย
พี่สาวคนโตคนนั้นเพิ่งเรียกชื่อเกาเฉิงหลง
ชิวชิวก็รู้ได้ว่าสองคนนี้ต้องรู้จักกันแน่