กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อย่ามาล้อเล่นน่า ของแบบนี้ยังยากกว่าศิลปะกายกรรมบางอย่างอีก จะเป็นไปได้ยังไงที่จะเรียนรู้ได้แค่วันสองวัน”
“แถมเทคนิคเชิดสิงโตสายใต้กับเชิดสิงโตสายเหนือยังต่างกันมาก ต่อให้ในประเทศมังกรมีคนที่เชี่ยวชาญทั้งสองสายจริง ก็ต้องเป็นคนรุ่นปู่ของผมแล้วล่ะ”
“นายเนี่ยนะ?”
เฉินเฟิงทำหน้าแบบ ‘กูเชื่อมึงก็บ้าแล้ว’ มองต่งเฉิน
ต่งเฉินชูสิงโตเชิดตัวน้อยของชิวชิวด้วยมือเดียว อีกมือค่อย ๆ แบออก แล้วยิ้มมองเฉินเฟิง
“ผมเป็นอะไรไป? ถึงผมจะไม่ใช่คนรุ่นปู่...ของนาย แต่นายต้องเชื่อนะ โลกนี้มีอัจฉริยะอยู่จริง”
พูดจบ ต่งเฉินก็เดินจากไปเลย
เฉินเฟิง: “……”
เฉินเฟิงหันไปมองจางเจี้ยน แล้วเกาหัว
“พี่เจี้ยน สรุปเขาแกล้งฉวยโอกาสเอาเปรียบผม หรือว่าทำเท่เกินจริงกันแน่”