กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ป๊ะป๋า นี่คืองานวัดเหรอ ทำไมเงียบเหงาจัง?”
ชิวชิวกับต่งเฉินมาถึงสถานที่จัดงานวัด
ใบหน้าของเด็กน้อยเต็มไปด้วยความผิดหวัง
ถึงแม้ต่งเฉินจะรู้มานานแล้วว่างานวัดนี้ซบเซาหมดแล้ว
แต่พอเห็นความเงียบเหงาจริง ๆ ต่งเฉินก็อดรู้สึกผิดหวังเล็ก ๆ ไม่ได้
ในหัว ภาพตอนเด็กที่ไปเดินงานวัดยังชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้น
คนสมัยนั้นใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
คนในงานวัดเยอะจนนับไม่ถ้วน
ถ้าเด็กบ้านไหนซนแล้ววิ่งหนีไปไกล พอพ่อแม่หาเจอก็จะโดนอัดยกใหญ่
ก็มีเด็กบางคนเห็นของเล่นแล้วเดินต่อไม่ไหว