กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่วงเวลาถัดมา
เหมิงเหมิงยังคงเฝ้าอยู่ข้าง ๆ จางเจี้ยนอย่างเงียบ ๆ
เธอมองจางเจี้ยนทำงานอย่างขยันขันแข็ง
เธอมองจางเจี้ยนที่มักถูกเรียกตัวไปใช้งานจิปาถะอยู่บ่อย ๆ
เธอมองรอยยิ้มเอาใจที่แทบจะกลายเป็นกลไกบนใบหน้าของจางเจี้ยน
ในใจเหมิงเหมิงอดรู้สึกหลากหลายปะปนกันไม่ได้
“ถ้า...ไม่มีหนู พ่ออาจจะไม่ต้องเหนื่อยขนาดนี้ก็ได้นะ?”
“อย่างน้อยพ่อก็คงสบายกว่านี้”
“ไม่!”
“หนูคือความหวังของพ่อ! หนูคือความหวังของทั้งครอบครัว! หนูต้องประสบความสำเร็จให้ได้ ให้การทุ่มเทของพ่อกับแม่คุ้มค่า!”