กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากกอดโทรศัพท์ดูไลฟ์สดอยู่พักหนึ่ง
สวี่ไท่หนิงน้ำตาไหลด้วยความอิจฉา
“ชนะโดยไม่ต้องลงแรง ชนะได้เพราะลูกล้วนๆ เลย!”
“ลูกสาวอะไรกันนะ เป็นนางฟ้าชัดๆ”
“ไม่ได้ ฉันต้องไปถามต่งเฉินคนนี้หน่อย ว่ามีข้อควรระวังอะไรบ้างถึงจะมีลูกสาวอย่างชิวชิวได้”
“ฉันขายบ้านทีต้องอ้อนวอนสารพัด รับส่งลูกให้คนโน้นคนนี้ พาเขาหมาแมวไปเดินเล่น กลัวว่าเขาไม่พอใจแล้วจะไม่ซื้อ”
“เขานี่ดีจริง แค่เอาป้ายพนักงานขายคล้องคอลูกสาว แล้วตัวเองก็นอนหลับไปเลย”
“พอลืมตาอีกที ขายบ้านได้ห้าสิบหลังรวด”
“ความเร็วขนาดนี้ กลัวว่าหน่วยงานราชการด้านการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ของนครปีศาจจะเปิดไฟเขียวให้แล้วมั้ง”
“เทียบกันไม่ได้ จริงๆ ก็เทียบกันไม่ได้”