กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตะโกนเสียงหนึ่ง ชิวชิวก็พุ่งตรงไปที่ลำธารทันที
ต่งเฉินมองอยู่ข้างหลัง แววตาเต็มไปด้วยความอบอุ่นลึกซึ้ง
ลำธารนั้นกว้างเพียงหนึ่งเมตรกว่าๆ เท่านั้น
ส่วนความลึก ถ้าชิวชิววัยห้าขวบลงไป น้ำก็แค่พอท่วมถึงระดับหัวเข่าของเธอเท่านั้น
น้ำในลำธารใสผิดปกติและไหลช้า
ถึงจะล้มลงก็ไม่น่าจะเกิดอันตรายใหญ่หลวงอะไร
“วิ่งช้าๆ ระวังหินบาดเท้า”
กำชับชิวชิวคำหนึ่ง ต่งเฉินก็ถอดรองเท้าลงน้ำตามชิวชิวไป
เพิ่งลงน้ำ ต่งเฉินก็หยิบหินก้อนหนึ่ง โยนไปใกล้ๆ ชิวชิวอย่างตามสบาย
“อ๊ะ! ป๊ะป๋าแย่!”