กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลาที่คุณจดจ่อกับสิ่งหนึ่งสิ่งใด มักไหลผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ
ต่งเฉินรู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งเล่นมือถือไปแค่แป๊บเดียว แต่พอเหลือบไปมองนาฬิกาอีกครั้ง กลับปรากฏว่าผ่านไปสองชั่วโมงแล้ว
การคงท่าทางเดิมเป็นเวลานาน ตอนนี้แขนของเขาชาไปบ้างแล้ว
แต่พอต่งเฉินเก็บมือถือเตรียมไปหาชิวชิว กลับเป็นชิวชิวที่มาหาเขาก่อน
“ป๊ะป๋า! พี่สาวสวยบอกว่าหนูเรียนได้เกือบหมดแล้ว ลองขึ้นเส้นทางแข่งขันได้แล้วค่ะ!”
ยังห่างจากต่งเฉินอยู่ระยะหนึ่ง ชิวชิวก็ตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้นแล้ว
พี่สาวโค้ชเดินตามอยู่ข้างหลังเธอ ในดวงตาส่องประกายอ่อนโยนอย่างเอ็นดูจนตามใจ ขณะมองแผ่นหลังของชิวชิว
“โอ้? เรียนได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ไม่เชื่อหรอก”
ต่งเฉินเหยียดแขนบิดเอว แกล้งหยอกชิวชิว