กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอได้ยินว่ามีค่าพลังอารมณ์เข้ามา แววตาของต่งเฉินก็เผยรอยยิ้มบางเบา
แต่ทว่า เขาก็ยังร้องไห้อยู่
โดยไม่สนใจสายตาไม่แยแสหรือถึงขั้นดูถูกของพี่ตากล้องติดตามที่อยู่ข้าง ๆ เลยสักนิด
และไม่สนใจเลยว่าตอนนี้มีชาวเน็ตมากแค่ไหนที่กำลังจับตาดูเขา
ในที่สุด
ด้วยความพยายามไม่ลดละของต่งเฉิน
ชิวชิวก็ยอมแพ้
เด็กน้อยเช็ดน้ำตาตัวเอง แล้วเข้ามาใกล้ต่งเฉินเอง
“ป๊ะป๋าอย่าร้องไห้เลย นี่ออกโทรทัศน์อยู่นะ ป๊ะป๋าไม่กลัวขายหน้า แต่หนูกลัวเขินนะ หนูยอมแพ้ หนูยอมแล้ว”
ถึงจะเพิ่งห้าขวบ