กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตั้งแต่หลิวหมิงได้รับการซ่อมแซมเสร็จ สุนัขสามตัวก็คงจะขุดพลิกดินทุกตารางนิ้วของเกาะกระจ้อยร่อยของเสิ่นโส่วหลี่ขึ้นมาจริง ๆ แล้ว
ทุกวันพอตื่นนอน แปลงถั่วก็บรรยายได้ด้วยภาพหายนะเพียงคำเดียว
พอสอบปากคำขึ้นมา ฉือเริ่นกับหลิวหมิงก็ชี้นิ้วไปที่เฉินเตาโดยไม่พูด ส่วนเฉินเตาทำหน้าบูดแหงนมองฟ้า
ตอนสวี่หลิงฉวีจะลงมือตีสุนัข เสิ่นโส่วหลี่รีบช่วยสุนัขจากใต้ดาบและแก้ตัวให้พวกมันสามตัวว่า “น่าจะอยู่บนเกาะนานเกินไป”
“แล้วนิสัยรักสะอาดของนายล่ะ?” สวี่หลิงฉวีมองท่าทางของเขาก็อดขำไม่ได้ “หายตั้งแต่เมื่อไหร่?”