กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ได้ยินพระองค์พูดเช่นนี้ สวี่หลิงฉวีก็ยกเปลือกตาขึ้น “หมายความว่าอะไร”
พระองค์เพียงยิ้มไม่พูด จังหวะนั้นจุดแสงกว่าสิบจุดที่ยืนดูอยู่ก็ค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น จากนั้นปรากฏเป็นรูปร่างมนุษย์ คงคิดว่าคุยกับสวี่หลิงฉวีแบบนี้สะดวกกว่า
รูปร่างที่พวกพระองค์ปรากฏออกมามีทั้งชายและหญิง เครื่องแต่งกายต่างกัน แต่มีเอกลักษณ์มาก พอเดาอำนาจสิทธิ์ขาดแห่งเทพของพวกพระองค์ได้ลาง ๆ จากรูปลักษณ์
ชายที่แต่งตัวฉูดฉาดที่สุดในนั้นก้าวออกมาแทนองค์แรกที่คุยกับสวี่หลิงฉวี เดินมาหน้าพระองค์ “ว่าไปแล้ว เราพบกันมานานแล้ว พูดให้ชัดคือฉันเห็นคุณฝ่ายเดียว คุณนี่มัน...
เขามีผมสีเขียวทั้งหัว ราวกับเอาสนามหญ้าไปครอบบนศีรษะ มีดอกไม้เล็ก ๆ หลายสีและยังมีแม้แต่ต้นกล้าเล็ก ๆ งอกอยู่ บนตัวก็แต่งตัวฉูดฉาด ผ้าชั้นในดูเหมือนเย็บประกอบขึ้นจากผิวหนังและลายเนื้อของสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ
พูดโดยรวม พระองค์ดูมีชีวิตชีวาเปี่ยมล้น พอมองก็รู้ว่าอำนาจสิทธิ์ขาดของพระองค์เกี่ยวข้องกับด้านนี้
“ฉันไม่ค่อยได้เห็นนกยูง” สวี่หลิงฉวีสบตากับพระองค์
น้ำเสียงของพระองค์แสดงความรังเกียจอย่างชัดเจน ถ้าเป็นเช่นนั้นเธอก็ไม่จำเป็นต้องทำหน้าดีใส่พระองค์
“หึ” นกยูงเขียวสะบัดผมอย่างดูแคลน “ระดับชั้นอารยธรรมที่คุณอยู่ไม่อาจรับการเทพจุติร่างแท้จริงของฉันได้เลย...ฉันแค่แบ่งจิตสำนึกส่วนหนึ่งออกไปดูคุณเท่านั้น”
“ก็ครั้งที่คุณกลายเป็นแมลงไง น่าขยะแขยงจริง ๆ” พระองค์อีกร่างที่ทั้งตัวแดงราวไฟแทรกขึ้น