กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
สวี่หลิงฉวีหันตัวกลับ มองตรงไปยังเงาร่างที่คงระยะห่างไม่ใกล้ไม่ไกลจากเธอมาตลอดตั้งแต่เลิกเรียนอย่างแม่นยำ
เงาร่างนั้นไม่คิดว่าจะถูกจับได้ จึงรีบเผ่นหนีไป สวี่หลิงฉวีก็ไม่มีทีท่าจะไล่ตาม ส่วนกระดาษจดหมายกับรูปถ่ายในมือเธอถูกโยนลงแม่น้ำไปตรง ๆ
เธอเดินมุ่งไปทางสถานสงเคราะห์เด็ก ในตรอกเงียบสงัด พอเข้าไปในบริเวณ เด็ก ๆ กำลังช่วยคณบดีทำความสะอาด
สวี่หลิงฉวีชำเลืองมอง มือของเด็กคนหนึ่งแดงก่ำเพราะน้ำเย็นจัด ข้าง ๆ กันนั้นคณบดีกำลังนอนบนเก้าอี้เอน กินเมล็ดแตงและดูละครโทรทัศน์อย่างสบายอารมณ์
เธอรับรู้ถึงสายตาของสวี่หลิงฉวี จึงเอ่ยอย่างสบายใจและสงบเยือกเย็นอย่างยิ่ง “จำไว้ว่าเอาทุนการศึกษาของเธอมาให้ฉัน”