กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“โอ๊ย หลิงฉวีน้อยคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ มีบ้านที่ร่ำรวยมหาศาลไม่ไปเป็นองค์หญิง ดันจะอยู่ในสถานสงเคราะห์เด็กเป็นเด็กกำพร้า! ลองพูดสิ นี่มันดวงไม่มีวาสนา” ป้าจางที่ตั้งแผงอาหารเช้าข้าง ๆ ทุกครั้งที่เห็นหลิงฉวีก็ต้องพูดแบบนี้
บ่นตั้งแต่ประถมจนถึงมัธยมต้น พูดจบแต่ละครั้ง เธอจะยัดซาลาเปาเนื้อร้อน ๆ สามลูกที่เตรียมไว้ในมือลงใส่มือหลิงฉวี
“ดวงไม่มีวาสนาขนาดนี้แล้ว น่าสงสารขนาดนี้ก็กินเยอะ ๆ หน่อย ตัวผอมเหมือนต้นถั่วงอกน้อย ผอมเล็กผอมน้อย เด็กเกเรในโรงเรียนชอบรังแกหนู แถมยังไม่มีพ่อแม่ที่ร่ำรวยมีอำนาจออกหน้าให้”
ลูกชายของป้าจางเองนั่งยองอยู่ข้าง ๆ กินซาลาเปาไส้กะหล่ำปลี กินไปก็มองหลิงฉวีที่เดินจากไปด้วยสายตาน้อยใจ