กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ถ้าเธออยากทำอะไรจริง ๆ ก็ไปสวดภาวนาที่ศาสนจักรได้”
ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งบอกว่าการที่หลิวหมิงอาศัยอยู่ในสังหารร้อยบุปผา เขาจัดการเสร็จแล้ว ถึงเวลาที่สวี่หลิงฉวีต้องจากไป
เธอผลักประตูออกไป ทิ้งประโยคสุดท้ายไว้ให้เสิ่นโส่วหลี่
“ใจจริงย่อมศักดิ์สิทธิ์”
เสิ่นโส่วหลี่ลุกขึ้นยืน เขามองประตูที่เปิดอยู่ และแผ่นหลังของสวี่หลิงฉวีที่จากไปอีกครั้ง ไม่ได้ตามไปอีก และไม่ทำอะไรเพื่อรั้งเธอไว้อีก
ถ้านี่คือโชคชะตาที่สวี่หลิงฉวีเลือกให้เขา เขาจะรออย่างเงียบ ๆ อยู่ที่เดิมจนถึงวันที่มันมาถึง การที่วันนี้เขาได้คำอธิบายและคำสัญญาจากเธอ เกินความคาดหมายของเสิ่นโส่วหลี่ไปไกลแล้ว
เขาก้มศีรษะลง มองมือข้างที่ถูกสวี่หลิงฉวีจับไว้ สัมผัสอุ่น ๆ ยังคงอยู่ เธอได้ก้าวขึ้นเส้นทางที่เป็นของเธอแล้ว