ตอนที่ 244 ผู้หลอมฝัน

“เธอยืนอยู่ตรงนี้ทำอะไร?” ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งขมวดคิ้ว “ไม่ไปเรียนกับอาจารย์ของเธอแล้วหรือ? มาทำรปภ.ให้ฉันที่นี่? เฝ้ายาม?”

ใบหน้าของนาตาตาแดงก่ำในชั่วพริบตา เธอโบกมือรัว “ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ค่ะ... คือว่า...”

ถ้าไม่ใช่เพราะการแข่งขันช่างหุ่นรบครั้งนั้นที่ทำให้ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งมีภาพจำต่อเด็กสาวคนนี้ และจำได้ว่าวิธีจัดการวัสดุของเธอมีไหวพริบอยู่ไม่น้อย ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งคงเรียกคนมาไล่เธอออกไปนานแล้ว

เขาอดกลั้นความหงุดหงิดในใจไว้ได้อย่างยากลำบาก “เธอต้องการอะไรกันแน่?”

นาตาตากลืนน้ำลายหนึ่งอึก ราวกับตัดสินใจครั้งใหญ่ “ขอโทษค่ะ! แต่ท่านยังจำได้ไหม? ลี่จือ เอมง อดีตนักเรียนคนหนึ่งของท่าน...”