กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ตายตามปกติ เธอจากไปอย่างปกติที่สุด เพียงเพราะบาดแผลที่สะสมมานานนับปี ร่างกายทรุดโทรมมากเกินไป” โหยวเต๋อ เมอร์ลินสีหน้าปกติ ไม่ได้สะดุ้งกับคำถามที่ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งหรี่ตา ยิ่งโหยวเต๋อไม่ยอมพูดความจริงแบบนี้ ยิ่งพิสูจน์ว่าข้างในต้องมีเงื่อนงำบางอย่างแน่นอน
คฤหาสน์เมอร์ลินใหญ่โต คนก็มาก การจัดห้องบนชั้นนี้แทบเหมือนเขาวงกต สวี่หลิงฉวีฆ่าคนไปตลอดทาง ยึดหลักถนอมอาวุธและกระสุน ใช้ดาบได้ก็ใช้ดาบให้มากที่สุด
ในความมืดมิด พวกคนรับใช้และทหารยามมองไม่เห็นอะไรเลย ในสายตาของสวี่หลิงฉวีพวกมันคือเหยื่อที่ไม่มีความสามารถในการเคลื่อนไหว