เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เจ้าหน้าที่อธิบายอย่างระมัดระวังต่อหน้าเสิ่นรั่วสุ่ยว่าเสิ่นโส่วหลี่ปฏิเสธที่จะออกจากการเชื่อมต่อแคปซูลรังไหมเพื่อไปรักษาอีกครั้ง สีหน้าของเสิ่นรั่วสุ่ยไม่มีอารมณ์ใด ๆ
บนใบหน้าเขาไม่แสดงความเห็นใด ๆ แต่ในใจคิดว่าเจ้าเด็กเหลือขอนี่มันไปเอาความดื้อจากใครกัน
ไม่เหมือนย่าที่ร่าเริงน่ารักของเขา ไม่เหมือนพ่อที่เงียบสงบอ่อนโยนของเขา ยิ่งไม่เหมือนแม่ที่ฉลาดหลักแหลมและเจ้าเล่ห์ของเขา
ดื้อเหมือนลาก็ไม่ปาน!
เสิ่นโส่วหลี่ถูกพยุงกลับไปยังตำแหน่งของเหล่านักศึกษาจักรวรรดิ โดยไม่รู้ว่าตอนนี้ในใจปู่ของตัวเองเขากลายเป็นลาไปแล้ว
เขาจ้องเขม็งไปที่ร่างของสวี่หลิงฉวีบนเวที
หุ่นรบสังหารร้อยบุปผาตัวหนึ่งถูกอัญเชิญออกมา เจียเซี่ยงหลานแสดงความดูแคลนต่อเธอ
“ใช้หุ่นรบระดับ เอ- แบบนี้มารนหาที่ตายที่ฉัน” เจียเซี่ยงหลานพูดด้วยสีหน้าเย้ยหยันเต็มใบหน้า “ฉันให้แก 10 นาที ค่อย ๆ อัญเชิญอาวุธหลักของสังหารร้อยบุปผาให้สบายใจ…”