เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
การแข่งขันระหว่างกองทัพชิงกับหลงยวนจบลงแล้ว แม้ผู้ชมลีกการแข่งขันเกือบทั้งหมดในจักรวรรดิจะเต็มไปด้วยความเสียดายและอาลัยต่อจุดจบของหลงยวน แต่เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว รอบชิงชนะเลิศสุดท้ายคือการเผชิญหน้าระหว่างโม่เสียกับกองทัพชิง
หลังพักผ่อนเต็มที่ กู้ถิงจือมาถึงฐานทัพทหารอวี้เหิง เดิมทีเขาจะไปเข้าร่วมการฝึกหุ่นรบจริง แต่กลับถูกพาตัวมาพบคนที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเขาทั้งหมด
อธิการบดีหลงยวน ปู่ของเสิ่นโส่วหลี่ เสิ่นรั่วสุ่ย พลเอกเสิ่น
อายุ 60 กว่าปี งานอดิเรกของเขาใส่ใจสุขภาพมาก ปกติยามว่างก็ชอบปลูกดอกไม้ ยังชอบเรียกตัวเองว่าคุณปู่ แต่พอมองรูปลักษณ์ของเขาแวบแรก กลับรู้สึกได้เพียงว่าเขาเป็นชายหน้าตาหล่อเหลาอายุ 30-40 ปี
ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนคู่นั้นของเสิ่นโส่วหลี่ก็ได้มาจากพลเอกเสิ่น
แต่มองอีก 2 วินาที กลิ่นอายสังหารบนตัวเสิ่นรั่วสุ่ยก็แผ่ออกมา ทำให้ทุกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาต่างใจสั่น เมื่อถูกสายตาของเขากวาดผ่าน ราวกับมีกริชคมกริบเฉียดผ่านผิวหนัง