ตอนที่ 173 เหตุใดเธอจึงทำได้

ในสนามของสหพันธรัฐ แชมเปญที่เปิดฉลองไว้กลางสนามแตกกระจาย น้ำเหลืองไหลนองเต็มพื้น หุ่นยนต์ทำความสะอาดเข้ามาเก็บกวาดอย่างรับผิดชอบ ทั้งสนามมีเพียงพวกมันที่เคลื่อนไหว

ถันเซิน เมอร์ลินนั่งอยู่ในแคปซูลแข่งขัน จะออกแรงลุกขึ้นเดินออกไปอย่างไรก็ทำไม่ได้ เหงื่อเย็นเกาะอยู่บนหน้าผาก ในหัวฉายซ้ำฉากที่เขาเห็นในแผนที่การแข่งขันไม่หยุด

สวี่หลิงฉวีเป็นคนบ้า กลุ่มอุกกาบาตนั้นในสายตาคนปกติคือลูกไฟมหึมานับหมื่นลูกที่พุ่งพล่านด้วยความเร็วสูงอย่างไร้ระเบียบ หากไม่ใช่เพราะรนหาที่ตาย ก็ไม่มีใครพุ่งเข้าไปตรง ๆ อย่างเธอ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการใช้ปืนใหญ่ของยานรบยิงประจันหน้ากับลูกไฟเหล่านั้น แล้วเคลื่อนผ่านไปกลางเศษหิน

มือเขาสั่น เธอทำได้อย่างไรกันแน่ เธอกล้าอย่างไร