เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“แต่ทำไมพวกคุณสามคนถึงเดินเข้ามาอย่างกร่างแบบนี้ได้” สวี่ซีจินสงสัย พอสงสัยเสร็จก็เอ่ยปากไล่คน “รีบไปได้ไหม”
เมื่อกี้จินฟางไท่ไป๋ยังกล้ามาเชิญสวี่หลิงฉวีให้ย้ายโรงเรียนอย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้ ทนไม่ไหวจริง ๆ
“ผมปล่อยพวกเขาเข้ามาเอง” ประตูห้องพักครูเปิดออก ครูฝึกเฉินเดินออกมา พูดอย่างจริงจัง “พวกเขาล้วนเป็นคนของโรงเรียนทหารจักรวรรดิ ต่อไปพอถึงฝ่ายทหารพวกคุณอาจได้เป็นเพื่อนร่วมงานกัน รับฝากไว้หน่อยก็แล้วกัน ยังไงพวกเราก็ไม่คุยความลับหรือยุทธวิธีใด ๆ ที่นี่”
มีแต่เฝิงปู้ที่ชอบคุยในสถานการณ์แบบนี้ โชคดีที่มันไสหัวไปแล้ว
การไปพักอยู่ในห้องพักของโรงเรียนทหารอื่นย่อมส่งผลเสียจริง ๆ สามคนจึงรีบจากไปในไม่ช้า
เห็นพวกเขาไปแล้ว ครูฝึกเฉินยิ้มบาง ๆ “จริง ๆ แล้วก็ยังอยากให้พวกคุณได้ดูน้ำตาของผู้แพ้ให้สะใจหน่อย”