กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ที่นี่ก็ไม่ใช่ห้องพยาบาลของหมอหลี่สักหน่อย” ครูฝึกเฉินกลับไปนั่งลงที่ตำแหน่งของตัวเอง มองไคอันที่สภาพครึ่งเป็นครึ่งตาย “เอาละ ลุกขึ้นเถอะ จะให้ดูอะไรที่ทำให้อารมณ์ดีขึ้นหน่อย”
ไคอันลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ทุกการเคลื่อนไหวราวกับซากศพเดินได้ที่สูญเสียวิญญาณ “ฉันไม่หายดีแล้ว ชาตินี้ฉันไม่มีทางหายดีแล้ว”
“ตอนนี้ซูหลีสามารถดูดดวงจิตดวงกายคนผ่านภาพฉายเต็มระบบได้แล้วหรือ” ครูฝึกเฉินพยายามนักวิเคราะห์สาเหตุอาการของไคอัน