ตอนที่ 43 ช่วงสนทนาสาธารณะ

ครูฝึกเฉินเหลือบมองเวลา เห็นว่าใกล้ได้เวลาแล้ว เขาจึงใช้อำนาจของสมองกลประจำตัวเปิดระบบขึ้น

ไคอันนั่งยองอยู่ข้าง ๆ แสดงสีหน้าวิตกกังวลออกมาอย่างหาได้ยาก

“ทำอะไรน่ะ? ที่นี่ไม่ใช่เจ้าตัวเองที่มาสำรวจล่วงหน้าหนึ่งเดือนแล้วหาคนมาดัดแปลงหรอกหรือ?” ครูฝึกเฉินรู้สึกว่าท่าทางแบบนี้ของเขาตลกเป็นพิเศษ จึงยื่นมือไปคว้าตัวเขาขึ้นมาทั้งตัวเหมือนหยิบแมวเมนคูนยักษ์ตัวหนึ่ง

ไคอันจัดหมวกทหารที่เกือบร่วงลงพื้นเพราะการกระทำของครูฝึกเฉินให้เข้าที่ ใบหน้ายังเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง “พวกเด็กเปรตพวกนี้อย่ามาทำลายความตั้งใจดีของผมเลย…”