กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
สีหน้าของเสิ่นโส่วหลี่ แปลกจนบอกไม่ถูก
สวี่หลิงฉวีหันหลังให้ ไม่ทันสังเกตสีหน้าของเขาเลย ตอบตกลงอย่างเด็ดขาด “ได้”
ทั้งสองย้ายที่ ไปยังมุมเงียบ ๆ ไร้ผู้คนข้างสนามฝึก
ถังมู่เหวินสูงกว่าสวี่หลิงฉวีเกินหนึ่งหัวเต็ม ๆ แต่แววตาที่มองสวี่หลิงฉวีกลับราวกับกำลังแหงนมอง
“ก่อนหน้านี้เรามีความเข้าใจผิดกันนิดหน่อย แต่หลังจากนั้น ดูเหมือนจะไม่หนักเท่าเดิมแล้ว” เสียงของถังมู่เหวินนุ่มเบา ราวกับลอยอยู่ในอากาศ “ตอนนี้ผมไม่ได้ตามติดคุณเพราะอยากได้เพื่อนร่วมทีมที่แข็งกว่าหรอก ดังนั้นถ้าข้างหน้ามีสถานการณ์แบบกลุ่มเล็ก...”