ตอนที่ 33 อยู่ในระยะยิงของฉัน

จินที่ถอนตัวได้อย่างปลอดภัยและไปถึงเส้นชัยเป็นคนสุดท้ายกระโดดโห่ร้องยินดี ประกอบกับผมสีแดงดูเหมือนพริกที่กระโดดโลดเต้นเป็นพวง พอหันไปมองก็เห็นสวี่หลิงฉวีกับหวังฉีหู่ต่างนอนอยู่บนพื้น

“เอ่อ สหายร่วมรบของฉัน พวกเธอตายอย่างน่าสังเวชจริง ๆ” เขาหัวเราะพลางแกล้งเช็ดน้ำตาที่ไม่มีอยู่ตรงหางตา

สวี่หลิงฉวีลุกขึ้นเงียบ ๆ ถอยออกไปนอกสนาม จินรีบเข้ามาใกล้ “ให้ฉันเดาสิว่าใครลงมือกับเธอ เสิ่นโส่วหลี่? สวี่ซีจิน? หรือว่าอีกแล้ว หลิ่วเจิง?” เขาเลียเขี้ยวสุนัขของตัวเอง ดวงตาสองข้างยิ้มโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว ดูสะใจกับสิ่งที่สวี่หลิงฉวีพบเจอมาก