กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
การสื่อสารระหว่างสวี่หลิงฉวีกับหลิ่วเจิงไม่มากนัก ในความทรงจำ ตัวหลิ่วเจิงเองก็พูดไม่ค่อยมาก ช่วงเวลาส่วนใหญ่ทำหน้าเย็นชา หวงถ้อยคำราวกับทองคำ
การถามที่จู่โจมในครั้งนี้ ทำให้สวี่หลิงฉวีไม่แน่ใจว่าหลิ่วเจิงถามเช่นนี้ด้วยจุดประสงค์อะไร
“จะ ทำไมเหรอ” สวี่หลิงฉวีหันข้าง ตัวทั้งตัวหันตรงเข้าหาหลิ่วเจิง
“……วันที่ห้องการฝึกยิงปืนเปิด ทำศึกประลองกันได้ไหม” หลิ่วเจิงพยายามพูดให้อ่อนโยนที่สุด แต่ด้วยความเคยชิน ถ้อยคำที่ออกมาจึงเย็นชา ราวกับยั่วยุ
แต่สวี่หลิงฉวีดูเหมือนไม่ค่อยใส่ใจ “ได้สิ” เธอถือว่าเป็นคำเชิญประลองปกติ