กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“เธอตะโกนดังกว่านี้อีกหน่อยก็ได้นะ จะได้ปลุกทุกคนขึ้นมาพอดี” สวี่หลิงฉวีเก็บกิ่งไม้ หมุนในมือ 1 รอบ แล้วฟาดไปด้านหลัง เสียงร้องด้วยความเจ็บดังขึ้น
“ฉันนึกว่าเธอไม่รู้ตัวว่ามีหางตามมาข้างหลังอีกคนซะอีก” จินหัวเราะ เผยเขี้ยวแหลม 1 ซี่ สวี่หลิงฉวีน่าสนใจกว่าที่เขาคาดไว้
สวี่หลิงฉวีไม่ได้ออกแรงมากนัก ถังมู่เหวินกุมต้นขาไว้ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบกิ่งไม้นั้นขึ้นมาแล้วเดินออกจากเงามืด เขาก้มต่ำ ไม่กล้าสบตาสวี่หลิงฉวีตรง ๆ “ขอโทษ แค่สงสัย ไม่ได้ตั้งใจตามเธอ...”
“ชิ ใครจะรู้ว่าเธอตั้งใจหรือไม่ตั้งใจกันแน่” สวี่หลิงฉวียังไม่ทันพูด จินกลับออกโรงก่อน เขาเอียงหัวตะโกนไปยังที่สูงบนต้นไม้ต้นหนึ่ง “เสิ่นโส่วหลี่ นายนั่งสูง นายต้องมองเห็นแน่...”