กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 174 ได้คืบจะเอาศอก รังแกกันเกินไป
อำเภอว่านอัน หอชิงเหยียน
เสียงดนตรีบรรเลงแว่วหวาน บรรยากาศหรูหราฟุ่มเฟือยเข้าสู่โสตประสาท
กลิ่นแป้งร่ำโชยกระจาย ผสมปนเปไปกับเสียงอันอ่อนหวานของเหล่าสตรี
องครักษ์เงยหน้ามองป้ายชื่อหอชิงเหยียนด้วยความรู้สึกพูดไม่ออก
“คุณชาย พวกเรามิได้บอกว่าจะออกมาหาซื้อของใช้หรอกหรือ? เหตุใดจึงมาหอคณิกาได้?”
ช่างหลงเชื่อคำพูดของคุณชายที่บ้านเสียจริง สมแล้วที่เป็นนิสัยไม่เอาไหนเช่นเดิม
ทางนี้ยังถูกสิ่งชั่วร้ายจับจ้องอยู่แท้ ๆ แต่ยังมีกะจิตกะใจมาหาผู้หญิง
จ้าวชื่อเฉิงสะบัดพัดจีบออกแล้วแค่นหัวเราะอย่างดูแคลน “การหาซื้อของเล็กน้อย ข้าต้องมาด้วยตนเองเพื่ออันใด? หากไม่บอกว่าจะมาหาซื้อของ ข้าจะสามารถพูดอย่างเปิดเผยได้หรือไม่ว่าออกมาหาผู้หญิง?”