0159

⬢⬢⬢

ตอนที่ 159 ให้เขาได้สัมผัสดูบ้าง

จางอู่หยางไม่เคยพบซ่งเสวียนชิงมาก่อน แต่เขากลับจดจำร่างตรงหน้าได้ทันทีราวกับเป็นสัญชาตญาณ

เขาปาดคราบเลือดที่มุมปากพลางแค่นยิ้มหยัน

“ท่านเทพเสวียนชิง? ฮ่าฮ่า ช่างหาได้ยากยิ่งนัก ฆ่ามดปลวกเช่นข้า ผู้นี้ถึงกับต้องให้ท่านลงมือเองเชียวหรือ?”

แม้วาจาจะกล่าวเช่นนั้น ทว่าบนใบหน้าของจางอู่หยางไม่มีความขลาดกลัวแม้แต่น้อย กลับเปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งจองหอง

ทั้งที่เขากำลังตกเป็นรอง อีกทั้งพลังฝีมือยังห่างชั้นกับซ่งเสวียนชิงราวฟ้ากับเหว

ทว่ายามนี้จางอู่หยางกลับยังหัวเราะออกมาได้ ในดวงตาฉายแววบ้าคลั่งที่ละทิ้งความเป็นตายไว้เบื้องหลังอย่างสิ้นเชิง

ซ่งเสวียนชิงมองเขาด้วยใบหน้าเรียบเฉย น้ำเสียงหนาวเย็นเยือก