0124

⬢⬢⬢

ตอนที่ 124 หัวเราะไม่ออกอีกต่อไป

หมู่บ้านหลินเจียโกวและหมู่บ้านฟู่เจียชุนตั้งอยู่ใกล้กันมาก โดยคั่นกลางด้วยผืนนาเพียงแห่งเดียว

หากเดินผ่านคันนาไป ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งเค่อก็สามารถเดินไปถึงหมู่บ้านข้างเคียงได้แล้ว

ดวงอาทิตย์เพิ่งจะลับเหลี่ยมเขา ท้องฟ้ามืดสลัวลง

ยามนี้เป็นช่วงเวลาอาหารเย็นพอดี

ทว่าหมู่บ้านฟู่เจียชุนและหมู่บ้านหลินเจียโกวกลับไม่มีควันไฟจากการหุงหาอาหารลอยขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย ภายนอกเองก็ไร้ซึ่งร่องรอยของผู้คน

ทว่าในเวลานี้ ศาลบรรพชนของหมู่บ้านฟู่เจียชุนกลับเนืองแน่นไปด้วยผู้คน

ชาวบ้านทุกคนจากหมู่บ้านฟู่เจียชุนและหมู่บ้านหลินเจียโกวต่างมารวมตัวกันที่นี่ แม้แต่เด็กเล็กก็ไม่เว้น

แสงเทียนสว่างไสว ชาวบ้านจากทั้งสองหมู่บ้านคุกเข่าอยู่บนพื้น