เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 121 แคว้นเซิ่งคือสถานที่ที่ดี
“หึหึ อะไรคือเทพศักดิ์สิทธิ์ท่านเทพเสวียนชิง บนโลกใบนี้จะมีเทพศักดิ์สิทธิ์ได้ที่ไหนกัน พวกชาวบ้านชั้นต่ำที่โง่เขลาเหล่านี้ เกรงว่าคงจะเป็นการพูดต่อกันไปเรื่อยๆ ศิษย์น้องหมิงมู่ เจ้าคงไม่ได้เชื่อคำพูดของพวกชาวบ้านชั้นต่ำเหล่านี้จริงๆ หรอกนะ?”
หลานเจ๋อที่มีรูปลักษณ์เป็นเด็กขมวดคิ้ว เยาะเย้ยออกมาอย่างเย็นชาโดยไร้ความปรานี
เสียงเด็กอันอ่อนเยาว์ดูแหลมเล็กบาดหู
ความหม่นหมองในดวงตาและท่าทีที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ ทำลายความไร้เดียงสาแบบเด็กบนใบหน้าของเขาจนหมดสิ้น
ในมือยังคงหมุนลูกประคำพุทธที่หลอมขึ้นจากหัวกะโหลกมนุษย์เล่นไปมา
ดูขัดแย้งกับรูปลักษณ์ภายนอกที่เป็นเด็กของเขาอย่างสิ้นเชิง
ซ้ำยังเรียกหมิงมู่หลวงจีนข้างกายที่ดูแก่คราวปู่ว่าศิษย์น้องเสียด้วย