กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 79 หวาดกลัวแล้วหวาดกลัวแล้ว มิอาจล่วงเกินได้
สิ่งชั่วร้ายปลายักษ์ที่ไร้หัววิ่งหนีไปจนไร้ร่องรอย แม้ซ่งเสวียนชิงจะอยากตามไปซ้ำก็ไร้หนทาง
ซ่งเสวียนชิงมองไปยังทิศทางที่สิ่งชั่วร้ายหลบหนีด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ก่อนจะละสายตามายังหัวปลาที่ถูกฟันขาด
หัวปลาสีดำขนาดเท่าลูกวัวจมลงก้นน้ำ ดวงตาปลาที่ขุ่นขาวของมันยังคงเบิกโพลง ส่งกลิ่นอายอัปมงคลออกมา
บริเวณรอยตัดไม่มีเลือดเนื้อหรือกระดูก มีเพียงสิ่งคล้ายโคลนดำที่เหนียวหนืด
ทว่าโคลนดำนั้นราวกับมีชีวิต มันกลับงอกปุ่มเนื้อที่ยาวเท่าขนาดนิ้วมือออกมานับไม่ถ้วนที่รอยตัดนั้น
ปุ่มเนื้อเหล่านั้นยังคงดิ้นรนงอกเงย หากปล่อยไว้เนิ่นนาน เกรงว่าความน่าจะเป็นที่จะฟื้นตัวกลับเป็นรูปร่างปลายักษ์ที่สมบูรณ์นั้นมีสูงมาก