0072

⬢⬢⬢

ตอนที่ 72 เขาเชื่อมั่นเพียงท่านเทพเสวียนชิง

ปลายยามอิน ฟ้าใกล้สางเต็มที

ภายในจวนสกุลเจี่ย ภูเขาจำลองและลำธาร รวมถึงศาลาเก๋งที่เคยสวยงาม บัดนี้กลายเป็นเพียงซากปรักหักพัง

เห็นได้ชัดว่าเพิ่งผ่านการต่อสู้อันดุเดือดมา

“บัดซบ! ยังคงปล่อยให้มันหนีไปได้จนได้!”

ชายหนุ่มในชุดแพรสีดำแดงผู้มีใบหน้าคมเข้มสบถขึ้น

ดูจากกลิ่นอายแล้ว เขาเป็นถึงผู้ยุทธ์ระดับแปรจิตระยะกลาง

“พอได้แล้ว อวี้เฉิง ไม่ต้องไปยึดติดหรอก สิ่งชั่วร้ายตัวนี้รับมือยากยิ่งนัก และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่มันหนีรอดไปจากเงื้อมมือพวกเรา”

หยวนซงหลินนั่งอยู่บนโขดหิน พลางเช็ดดาบยาวในมือ ใบหน้าฉายแววมุ่งมั่นมั่งคง