0052

⬢⬢⬢

ตอนที่ 52 นี่สิถึงจะเป็นเทพเซียนที่แท้จริง!

เสียงเจี่ยต้ากุ้ยที่เดี๋ยวหัวเราะเดี๋ยวร้องไห้อยู่ภายในห้องเล็ดลอดออกมาภายนอก

เสียงของเจี่ยต้ากุ้ยที่ภายในห้องทั้งหัวเราะและร้องไห้สลับกันไปมาเล็ดลอดออกมาภายนอก

ซ่งเถียนเฉิงกับชาวบ้านคนอื่นๆ ต่างพากันมองหน้าด้วยความงุนงง

ซ่งเอ้อร์โก่วหันไปมององครักษ์ที่เฝ้าอยู่ด้านนอก เอ่ยถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจนักว่า “โรคร้ายเดิมของนายท่านพวกเจ้า...เอ่อ เป็นทางด้านนี้งั้นหรือ?”

เขาชี้ไปที่ศีรษะของตนเอง

เหล่าองครักษ์เองก็รู้สึกงุนงงไม่ต่างกัน

“ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ”

เช่นนั้นคือจู่ๆ ก็วิกลจริตไปงั้นหรือ?