0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 ข้าคือหยางเย่า!

ง่วงนอนก็มีคนส่งหมอนมาให้เสียจริงๆ!

ซ่งเสวียนชิงปัดเป่าความหนักอึ้งในคราแรกออกไปจนสิ้น

แม้เขาจะอ่านเคล็ดวิชาไม่เข้าใจ และหากต้องการเริ่มฝึกฝนก็ไม่รู้จะต้องรอถึงเมื่อใด

ทว่าเขานั้นมีตัวช่วย!

เพียงแต่ตัวช่วยนี้ต้องเสียเงิน...

หนึ่งร้อยค่าธูปเทียนเชียวหนา

ซ่งเสวียนชิงเหลือบมองยอดคงเหลือค่าธูปเทียนของตนที่ดิ่งลงจาก 725 เหลือเพียง 295 หัวใจก็บีบรัดด้วยความเจ็บปวด

แม้ในตอนนี้เขาจะไม่มีหัวใจ แต่ความเจ็บปวดที่ใจนั้นเป็นหนึ่งในความรู้สึก