0034

⬢⬢⬢

ตอนที่ 34 ซ่งเสวียนชิงต้องตาย!

หมู่บ้านซ่งเจีย ภูเขาโฮ่วพัว

ภายใต้แสงจันทร์สาดส่อง ผืนป่าทั้งผืนถูกปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำค้างแข็งสีเงิน

ซ่งเสวียนชิงนั่งขัดสมาธิอย่างเงียบเชียบอยู่บนกิ่งไม้ของต้นไม้ใหญ่ ลมปราณถูกเก็บงำมิดชิด

ต่อให้มีอสูรชั่วร้ายเดินผ่านใต้ต้นไม้ ก็ยากจะค้นพบตัวเขา

ทว่าย่อมต้องตื่นตกใจกับซากศพที่นอนระเกะระกะอยู่เต็มพื้นใต้ต้นไม้เป็นแน่

ซากอสูรงูหลายสิบตัวที่มีลวดลายแตกต่างและกลิ่นอายไม่เหมือนกัน นอนทอดกายระเกะระกะอยู่เต็มพื้น

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งถูกสายลมพัดผ่านจนตลบอบอวล ทำให้ผู้คนได้กลิ่นแล้วต้องสะอิดสะเอียน

ทว่าซ่งเสวียนชิงกลับมีสีหน้าเรียบเฉย นั่งขัดสมาธิอยู่บนกิ่งไม้ สายตาทอดมองไปยังทิศทางของภูเขาเศียรหมาป่า