0030

⬢⬢⬢

ตอนที่ 30 รู้สึกราวกับถูกคว้านจนกลวงเปล่า

ซ่งเสวียนชิงหนีไปแล้ว อู๋จู๋จึงงับได้เพียงความว่างเปล่า

ในเรื่องนี้ อู๋จู๋ย่อมรู้สึกเดือดดาลเป็นที่สุด

มันค้นหาไปทั่วบริเวณรอบๆ แต่ไม่พบวี่แววของซ่งเสวียนชิง อู๋จู๋จึงทำได้เพียงกลับไปยังสระกระจกมรกต

เหล่าอสูรงูตัวน้อยริมสระสัมผัสได้ถึงโทสะของอู๋จู๋ ต่างตัวสั่นเทาไม่กล้าขยับเขยื้อน

อู๋จู๋กลับลงไปในสระ สายตามองไปยังด้านหน้าของภูเขาเศียรหมาป่าด้วยแววตาอำมหิต

ที่นั่นคือทางทิศของหมู่บ้านซ่งเจีย

อสูรใหญ่นั้นมีความจำดีเยี่ยม คำพูดที่อสูรงูจุดเขียวกล่าวไว้มันล้วนจำได้ขึ้นใจ

มันรู้ว่าบริเวณตีนเขาในทิศทางนั้น ถือเป็นอาณาเขตของซ่งเสวียนชิง