เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 3 ท่านเทพศักดิ์สิทธิ์ผู้ทรงเกียรติ!
หมู่บ้านซ่งเจียมีลำน้ำสายหนึ่งที่ไม่เล็กนัก เป็นสาขาแม่น้ำสายหลักในอำเภอว่านอัน ภายในลำน้ำมีปลาอยู่ไม่น้อย
ในที่นี้ เนื้อปลาไม่ได้มีค่าแพงไปกว่าเนื้อไก่ เนื้อเป็ด หรือเนื้อหมู ทั้งไม่นับว่าอยู่ท้อง และรสชาติก็ไม่ดีเท่าเนื้อหมูหรือเนื้ออื่น ๆ
นำไปขายราคาหนำซ้ำยังต่ำต้อย
ดังนั้นทุกวันขึ้นหนึ่งค่ำและสิบห้าค่ำซึ่งเป็นวันถวายธูป จึงมีชาวบ้านบางส่วนนำเนื้อปลามาถวายแก่เขา
เนื้อปลาที่นำมาถวายเหล่านี้มีทั้งที่เป็นปลาดิบและที่ปรุงสุกแล้ว
เพราะชาวบ้านบางคนรู้สึกว่าท่านเทพเสวียนชิงคงชอบกินของสุกมากกว่า และชาวบ้านบางคนก็รู้สึกว่าฝีมือตนเองไม่ดี จึงนำมาถวายท่านเทพเสวียนชิงเพื่อให้เขาปรุงเอง
เมื่อเห็นแมวดำที่กำลังกินปลาสุกบนโต๊ะเครื่องสักการะอย่างรื่นเริง ซ่งเสวียนชิงที่ตื่นตะลึงไปครู่หนึ่งก็อดขำออกมาด้วยความโมโหไม่ได้
นี่เป็นอสูรแมวกล้าดีมาจากไหนกัน? ถึงได้กล้ามากินเครื่องเซ่นของเขา!