เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 นินทาคนลับหลังมีความเสี่ยง
จงอวี้กำลังตรวจทวนและปืนของคนอื่นอยู่ พอได้ยินก็ไม่แม้แต่จะหันกลับมา เขาวางทวนและปืนที่เละเทะลงบนโต๊ะ
“ไม่ดู”
พอเอ่ยประโยคนี้อย่างเย็นชาจบ ก็หันหลังเดินไปยังเพื่อนนักศึกษาคนถัดไปทันที
เมื่อมองดูทวนและปืนที่ตัวเองอุตส่าห์ประกอบขึ้นมาอย่างยากลำบากกระจายออกในพริบตาที่ร่วงลงบนโต๊ะ นักศึกษาใหม่คนนั้นก็ตัดใจโดยสิ้นเชิง
เขาประกอบได้เละเทะไม่เป็นท่าจริง ๆ ด้วย ครูฝึกถึงกับมีปราณชีวิตโมโหแล้ว ฮือ ๆ
ร้อยตรีก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าจงอวี้จะพูดเช่นนี้ เขาถลึงตาใส่แผ่นหลังของเจ้าคนดื้อดึงคนนั้นแวบหนึ่ง จากนั้นจึงยิ้มพลางกล่าวกับเจียงเหย่ว่า “อย่าไปสนใจเขาเลย เขาก็เป็นแบบนั้นแหละ”
เจียงเหย่ยิ้มตาหยีพยักหน้า ดวงตาคู่เรียวชี้ขึ้นโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว “อื้ม ๆ ฉันไม่สนใจเขาหรอก”
ร้อยตรีชะงักไป อยู่นานทีเดียวกว่าที่จะหัวเราะแห้ง ๆ พลางพยักหน้า
คิดไม่ถึงเลยว่านักศึกษาหญิงคนนี้ก็เป็นคนเถรตรงเหมือนกัน