เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 ข่มขู่เขา
เจียงเหย่ซื้อไอศกรีมแท่งมาสองแท่งจากมินิมาร์ต กำลังกินอยู่แท่งหนึ่ง มือถืออยู่อีกแท่งหนึ่ง พลางเดินทอดน่องกลับไปอย่างไม่รีบร้อน
ตอนเดินผ่านสวนหย่อม จู่ ๆ ด้านหลังต้นไม้ก็มีศีรษะคนโผล่ออกมา จ้องมองนางตาไม่กะพริบ แถมยังกวักมือเรียกนางอีกด้วย
โชคดีที่เป็นเจียงเหย่ หากเป็นคนอื่นคงต้องสะดุ้งตกใจแทบสิ้นสติเป็นแน่
เจียงเหย่เปลี่ยนทิศทางก้าวเท้าแล้วเดินตรงเข้าไปหา
“นายคือใคร”
หานเซี่ยนดึงหน้ากากอนามัยลง เผยให้เห็นใบหน้าที่ชวนให้ใจเต้นใบนั้น แม้กระทั่งสีหน้าขมวดคิ้วอย่างรำคาญใจก็ไม่อาจลดทอนความดูดีของใบหน้านี้ลงได้เลย
เจียงเหย่ส่งเสียง อ๋อ ออกมาคำหนึ่ง “นายนี่เอง มีธุระอะไรกับฉันเหรอ”
ไอศกรีมแท่งละลายเร็วมาก ก่อนที่มันจะหยดลงบนหัตถ์ เจียงเหย่ก็แลบปลายลิ้นออกไปตวัดกินเบา ๆ
คำพูดที่จ่ออยู่ริมฝีปากของหานเซี่ยนชะงักไปในทันที สายตาคล้ายกับถูกตรึงไว้กับความนุ่มนิ่มที่แวบผ่านไปตรงหน้านั้น