เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 เซี่ยหวังซู
ในเดือนกันยายน ไอความร้อนที่ชวนหงุดหงิดจางหายไปจากอากาศ อุณหภูมิเช้าค่ำเริ่มเย็นลง ในสายลมพัดพากลิ่นอายแห่งฤดูใบไม้ร่วงมาด้วย
ภายในซูเปอร์มาร์เก็ตอาหารทะเล เงาร่างงดงามสะดุดตาสายหนึ่งกำลังยืนอยู่หน้าแผงขาย พลางคัดเลือกปูไปพลางคุยโทรศัพท์ไปพลาง
น้ำเสียงหวานนุ่มน่าฟัง ทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาอดไม่ได้ที่จะชะลอฝีเท้าลง แม้แต่เสียงเติมออกซิเจนในตู้ปลาในเวลานี้ก็ดูเหมือนจะไม่หนวกหูเท่าใดนัก
“แม่ ข้าจะถึงบ้านเดี๋ยวนี้แหละ ข้าอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ ข้ากำลังซื้อปูอยู่ อีกสิบนาทีก็ถึงบ้านแล้ว”
ปูในถังน้ำแต่ละตัวต่างกวัดแกว่งก้ามไปมาราวกับอวดดี ก้ามขนาดใหญ่คอยหนีบกระชอนที่ยื่นเข้ามาไม่หยุด
ฤดูใบไม้ร่วงเป็นฤดูกาลแห่งการกินปูอย่างแท้จริง
“เถ้าแก่เนี้ย ชั่งน้ำหนัก”