กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 คนบ้าโรคจิต
หานเซี่ยนถอนหายใจด้วยความโล่งอก อาการคัดจมูกเล็กน้อยทำให้เขาไม่ได้กลิ่นหอมเข้มข้นรอบข้าง
เขาเลิกคิ้วอย่างลำพองใจ “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง โทษทีนะ~”
ปากบอกว่าขอโทษ แต่บนใบหน้ากลับไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย
เขามาได้จังหวะเหมาะจริง ๆ!
เกือบจะปล่อยให้โจวเยี่ยนหลับไปแล้วเชียว
โจวเยี่ยนมองความลำพองใจที่ปิดไม่มิดของเขา แววตาหม่นลงชั่วขณะ
นึกว่าพวกเขาคิดตกแล้วถึงไปนอน ไม่นึกเลยว่าจะเพราะเจียงเหย่
ทว่าพวกเขาทั้งหมดต่างรู้กันโดยไม่พูดและซ่อนเรื่องนี้ไว้ในใจ
หานเซี่ยนลุกขึ้น ขยี้จมูก โล่งได้เพียงวินาทีสั้น ๆ ก็กลับมาตันอีก