เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 หัวใจวายตายไปตรง ๆ
บางคนเวลาอยู่คนเดียวก็ไม่ได้รู้สึกโดดเดี่ยว เจียงเหย่ก็คือคนแบบนั้น นางใช้ชีวิตอยู่ที่นี่วันแล้ววันเล่า ค่อย ๆ ค้นพบความสงบในใจกลับคืนมา และคืนดีกับชื่อของตัวเองได้อย่างหมดจด
เจียงเหย่ ชื่อที่เคยทำให้นางต้องแอบเศร้าใจ บัดนี้พอมองดูอีกที ช่างเป็นชื่อที่เพราะมากจริง ๆ
คำว่าเหย่ เป็นไปตามอารมณ์ อิสระเสรี และเปี่ยมด้วยพลังชีวิตอันทรหด
นี่แหละคือนาง
อยู่ที่ไหนก็มีชีวิตที่ดีได้ มีชีวิตที่ยอดเยี่ยม มีความสุข ไม่ถูกใครรบกวน แตกรากเงียบ ๆ ดูดซึมสารอาหาร พึ่งพาตัวเองก็เติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่เสียดฟ้า บังลมกันฝนให้ตัวเอง และสร้างโลกของตัวเองขึ้นมาได้
ช่วงเวลาที่เจียงเหย่อยู่ในฐานริมทะเลทั้งเติมเต็มและมีความสุขมาก
ผักและผลไม้ที่นี่จะหยุดอยู่ตรงเค่อที่สุกงอมพอดี ไม่จำเป็นต้องกังวลเลยว่าจะเน่าเสีย