กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 130 ฉันเป็นคนคิดแค้นฝังใจมาก
“พูดจบหรือยัง”
เซี่ยหวังซูอึกอักคล้ายอยากพูดแต่กลับหยุดไป เขานิ่งเงียบจนพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว การมองดูท่าทางไม่ใส่ใจของนางชวนให้เจ็บปวดทรมานยิ่งกว่าถูกมีดกรีดแทงเข้าที่หัวใจของตนเองเสียอีก
“ในเมื่อพูดจบแล้ว เช่นนั้นข้าก็ไปล่ะ”
เจียงเหย่เดินผละออกจากข้างกายเขา ข้อมือพลันถูกบีบจับไว้แน่น นางไม่ได้หันกลับไป มือที่กุมข้อมือนางเอาไว้กำลังสั่นเทา
“เธอเคยบอกว่าจะอยู่เคียงข้างฉันตลอดไป คำพูดนี้ยังใช้ได้อยู่ไหม”
ในตอนนั้นภายในอาณาเขตความฝัน หลังจากสูญเสียพ่อแม่ไป คำพูดที่ค้ำจุนให้เขากลับมามีชีวิตอีกครั้ง และเป็นคำพูดที่ขอเพียงเขานึกถึงก็จะมีพละกำลังไร้ขีดจำกัด คำพูดประโยคนี้ยังคอยอยู่เป็นเพื่อนเขาข้ามผ่านวันคืนมากมายที่ไร้นาง