กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ไสหัวไป!
เจียงเหย่ที่ชายหนุ่มทั้งสามคนเฝ้าคะนึงหากำลังนั่งเอกเขนกอยู่บนเกี้ยวคนหามในเวลานี้ ไม่สิ พูดให้ถูกคือบนเกี้ยวซอมบี้ต่างหาก
ซอมบี้ที่คุ้นตานำทางอยู่ด้านข้าง อีกสองตัวช่วยกันแบกแผ่นไม้ที่ไม่รู้ไปหามาจากไหน
เจียงเหย่นั่งอยู่บนแผ่นไม้จนโยกเยกแทบจะหลับไป ทว่าความเร็วก็ไม่ถือว่าช้า หากทั้งช้าทั้งโคลงเคลงนั่นแหละถึงจะทรมานคนที่สุด
[เจ้าภาพ การระบุตำแหน่งของชายหนุ่มทั้งสามคนกลับไปที่โรงงานอุตสาหกรรมทหารแล้ว]
เจียงเหย่หลับตาพลางส่งเสียงอืมในลำคอ ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจแต่อย่างใด
เธอรู้ว่าโจวเยี่ยนเข้าใจตัวเองดี มีเขาคอยรั้งไว้ หานเซี่ยนกับเซี่ยหวังซูย่อมไม่ตามหาอย่างบ้าคลั่งต่อไป
[เจ้าภาพ จะใช้โอสถเสริมกายภาพไหม]
เจียงเหย่ลืมตาขึ้น
“หมายความว่ายังไง”