เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 เธอไปขึ้นคันอื่น
เสียงฝีเท้าที่เจียงซิงเดินใกล้เข้ามา จงอวี้ย่อมรู้อยู่แก่ใจ ทว่าเขากลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ ยังคงจูบเจียงเหย่ต่อไปตามใจชอบ
หรือพูดอีกอย่างคือเขาไม่จำเป็นต้องมีปฏิกิริยาอะไรทั้งนั้น
เพราะอย่างไรเสียระหว่างคนทั้งสองก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันเลย
ก่อนหน้านี้ที่ปฏิบัติต่อเจียงซิงเป็นพิเศษ ก็เป็นเพียงเพราะคนอื่นทำดีต่อนาง เพื่อไม่ให้ดูแปลกแยก จึงได้ยอมอดทนกับนางขึ้นมาอีกสองสามเสี้ยว
แต่ตอนนี้...
จงอวี้ลืมตาขึ้นมองผู้หญิงที่แทบขาดใจและเคลิบเคลิ้มเพราะเขา ในใจพลันถูกสิ่งนุ่มนิ่มบางอย่างสะกิดเข้าอย่างจัง
ไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว
เจียงเหย่สัมผัสได้ถึงความคิดที่ทวีความเร่งเร้าของจงอวี้ นางแหงนหน้าขึ้นและเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาเรื่อย ๆ หากไม่ใช่เพราะจงอวี้กอดรัดไว้ สองขาของนางคงอ่อนแรงจนทรุดลงไปกองกับพื้นตั้งนานแล้ว